İlk dükkanımız olan eski ‘benzinlik’ günlerimizde bütün dondurmalarımızı
on dokuzuncu yüzyıldan kalma bir makinede yapıyorduk. O günlerde çevreye
olan en büyük etkimiz belki de Ben’in artık hurdaya çıkmış VW’iydi. Büyümeye
devam ettikçe enerji tüketimimizi, paketleme malzemelerimizi ve atıklarımızı sürekli olarak izledik.

2002’de fabrikalarımızın etkinliğini artırarak, yeni teknoloji seçeneklerini benimseyerek ve emisyon ofsetlerinden yararlanarak bir eko-rejime girdik.

İki yıl sonra Hellendoorn’daki fabrikamız Hollanda’da üretim operasyonları için gereken yakıt ve elektrik kullanımının
%100’ünü yenilenebilir enerjiye (rüzgar, güneş, biyokütle ya da su) dönüştürebilen ilk fabrika oldu. Bu enerji için ödemekte olduğumuz daha yüksek bir maliyet var elbette ama gezegenimizi kurtarmak bu bedele değer.

Maalesef dondurmamızı yaparken bir kısmı atık haline geliyor. Bu atıkları değerlendirmek için bulduğumuz bir çözüm var. Dondurma atıklarımızı 1987’de Vermont, Stowe’daki bir çiftliğe vermeye başladık. Çiftlikteki hayvanlar Mint Cookie isimli naneli kurabiyeli dondurma hariç, bütün tatlarımıza deli oluyorlar (aslında kurabiyeleri de seviyorlar, katlanamadıkları şey, içlerindeki nane.)
Bugünlerde Hollanda’daki fabrikamızın yanında bulunan çiftlikteki hayvanlar da son derece mutlu. Hatta dondurmalarımızı o kadar sevdiler ki başka bir şey yemek istemiyorlar! Şu sıralar sistemimizdeki boşa giden diğer unsurları da kullanarak dondurma atıklarımızı bio-gaz ile enerjiye dönüştürmenin yollarını arıyoruz.

Her yıl katı atıklarımızı geri dönüştürmek için yapabileceklerimiz hakkında daha çok şey öğreniyoruz. 1998’de atıklarımızın %53’ünün geri dönüşümünü sağladık ve bu sayede tam 66.000$ kazandık.